بيانيه ي پاياني دومين گردهمايي:

         ..... زماني كه رسول خدا (ص) براي هدايت تمامي بشريت بر انگيخته شد، تمامي آن ها در رابطه با او غيره و  ديگران به شمار مي آمدند، اما او به تمايز و تفاوت و مساوات ميان آنها اقرار نمود، و با تمامي آنها بر اين مبنا كه داراي خداوند و پدر واحدي هستند، تعامل و رفتار نمود. و خطاب به ايشان فرمود:

          « ايّها الناّس انّ ربكّم واحد و انّ اباكم واحد»

          « اي مردم! پروردگارتان يكي است و پدرتان نيز يك انسان بوده است».

    يعني به هر اندازه با يكديگر اختلاف داشته باشند، محور جمع كننده ميان ايشان ربوبيت خداوند است.

          « الله ربنّا و ربّكم»

          « خداوند پروردگار ما و شماست»

          « الله يجمع بيننا و بينكم»

          « خداوند همه ي ما را گردهم مي آورد»

          تمامي مسلمانان ملتزم به اسلام صحيح، بر اساس  حكمت و موعظه حسنه ، داعي و مبلغ اند. و در مورد فراخواني ديگران به خير و صلاح نبايد كوتاهي كنند و از عدم پذيرش دعوتشان دچار يأس نشوند و براي ايجاد الفت ميان دل ها از هيچ تلاشي  نبايدخود داري نمايند.

          زماني هم كه خداوند به ايشان اجازه فرمود با تجاوزگري دشمنان مقابله نمايند:

          «اذن للّذين يقاتلون بأنهم ظلموا» الحج: 39

          «اجازه (دفاع از خود) به كساني داده شده است كه به ايشان جنگ تحميل مي شود زيرا كه مورد ستم قرار گرفته اند».

          و بين صورت براي محافظت از رفتار صحيح و خردمندانه و انساني، قواعد و قوانيني براي آنان قرار داد، يعني انسان مسلمان مكلف است كه تنها با تجاوز تجاوزگران مقابله نمايد، و حق ندارد متعرض ديگران بشود.

          « فمن اعتدي عليكم فاعتدوا عليه بمثل ما اعتدي عليكم و اتقوا الله»

            « هر كس بر شما تجاوز و تعرض نمود، همانند آن به او تعرض و تجاوز كنيد ! اما تقواي خداوند را مراعات نماييد».

            « و قاتلوا في سبيل الله الّذين يقاتلونكم و لا تعتدوا» البقره: 190

            «در راه دفاع از دين خداوند با كساني كه با شما مي جنگند، بجنگيد، اما شما آغازگر جنگ و تجاوز نباشيد».

            هيچكس حق تعرض به غيرجنگجويان را - اگرچه جزو شهروندان كشورهاي تجاوزگر باشند – ندارد. زيرا جان و نفس انسان ها حرمت خاص خود را دارند. و تعرض به آنها تعرض به تمامي بشريت است.

            « من قتل نفسا بغير نفس او فساد في الارض فكأنّما قتل النّاس جميعا» المائده: 32

            « هر كس انساني را بدون ارتكاب قتل يا فسادي در زمين، به قتل برساند. همچون آن است كه تمامي مردم جهان  راكشته باشد».

            همچنين رسول خدا (ص) مسلمانان را از كشتن زنان و كودكان بر حذر داشته است:

            « لا تقتلوا وليدأ»

            « كودكي را نكشيد»

            « لا تقتلوا درية و لا عسيفأ»

            « كودكان و به كار گرفتگان را نكشيد»

            به كار گرفته شدگان  كساني را شامل مي شود  كه در كارهاي خدماتي بدون ارتباط با فعاليت هاي نظامي كار مي كنند.

            همچنين رسول خدا (ص)‌ از كشتن راهبان، وساكنين صومعه ها كه براي عبادت خدا گوشه نشين شده اند، بر حذر داشته است.           

            اسلام اجازه اسارت و ربودن غيرنظاميان و غيرجنگجويان را نمي دهد. و چنانچه اسير شدند خداوند به  مسلمانان توصيه فرموده با آنان به نيكي رفتار شود.

            « و يطعمون الطّعام علي حبّه مسكينا و يتيمأ و اسيرأ» الانسان:8

            «  به خاطر محبت خداوند، به مستمند و يتيم و اسير غذا مي دهند، هر چند كه خود آنها را دوست مي دارند».

            « إستوصوا بالأساري خيرأ». ؟

            « به رفتار خوب با اسيران توصيه كنيد».

            همچنين گروگانگيري غيرنظاميان و غيرجنگجويان و تهديد نمودن ايشان به كشتن به خاطر كاري كه ديگران كرده يا چيزي كه ديگران از آن خودداري مي نمايند و از گروگان گرفته شده كاري ساخته نيست، روا نمي باشد. .زيرا خداوند مي فرمايد:

            « و لا تزر و ازرة وزر أخزي» فاطر: 18

            « هيچكس بار گناه ديگري را بر دوش  نمي گيرد».

            همچنين رسول خدا (ص) فرموده اند:

            « لا يجني جان الّاعلي نفسه»

            « تنها خود مجرم است كه مجازات مي شود».

            در مقابل همه آنها انسان مسلمان با تمامي اشكال ستم رويارويي خواهد كرد. زيرا خداوند پيامبرانش را فرستاده:

            « ليقوم النّاس بالقسط»

            « تا همه ي مردم قسط و عدالت را بر پا دارند».

             اسلام اجازه ستم را نه اينكه بر برادر و خواهر مسلمان نمي دهد، بلكه آن را براي غير مسلمان هم اجازه نمي دهد.

            « ولايجرمنكّم شنئان قوم علي ان لا تعدلوا»

            «‌ خشم از گروهي شما را بر آن ندارد كه عدالت را مراعات نكنيد»

            « ولا يجرمنّكم شنئان قوم ان صدّوكم عن المسجد الحرام ان تعتدوا» المائده: 2

            « دشمني كساني كه مانع رفتن شما به خانه ي خدا شدند، شما را بر آن ندارد كه دست به تعدي و تجاوز بزنيد».

            موضوع به همين جا ختم نمي شود، بلكه انسان مسلمان واجب است كه از حريّت و كرامت انسان ها - بدون توجه به نژاد، دين و وابستگي آنها _دفاع كند و در راه پاسداري از آن آزادي اگر لازم باشد بجنگد.

            « و ما لكم لا تقاتلون في سبيل الله و المستضعفين ...»

           « شما را چه شده كه در راه دفاع از دين خداوند و مستضعفان و سركوب شدگان نمي جنگيد؟!»

            همچنين انسان مسلمان هيچگاه در مقابله با اشغالگر و متجاوز كوتاهي نمي كند.

            « فلا تهنوا و تدعوا الي السّلم و أنتم الأعلون» محمد: 35

            « سستي و كوتاهي نكنيدو در حالي كه قوي و برتريد، به صلح و آشتي فرا بخوانيد».

            در پرتو آنچه گذشت، اتحاد جهاني علماي مسلمين به خود اجازه نمي دهد كه در ارتباط با ستم ها و تجاوز به حقوق مستضعفين و قتل و كشتار ها در بسياري از ممالك به ويژه ممالك اسلامي و سرزمين هايي كه مسلمانان در آن زندگي مي كنند، بي تفاوت باشد. از جمله جنگ افروزي ها ويرانگري ها كه بدون علت و تنها براي اشباع تكاثر طلبي گروه اندكي مانند: سازندگان اسلحه هاي مرگبار و ويرانگر و ديگر اشخاصي و جهاتي كه مصالح خود را در جنگ افروزي ها و ناآرامي ها تأمين شده مي بينند.

            به سبب تمامي آن ها و به خاطر مسؤوليت علما در نصيحتگري امت اسلامي - اعم از حكام و مردم - به ويژه زماني كه مصالح درجه اول آن ها يا امنيت يا مملكت و وحدت و استقرارشان مورد تهديد قرار مي گيرد، اتحاد جهاني علماي مسلمين، تبيين امور زير را بر خود لازم مي شمارد:

            يكم: مقاومت مردم عراق

            مقاومت ملت مجاهد عراق در برابر نظاميان اشغالگر بيگانه، در جهت آزادسازي سرزمين خود و بازگرداندن حاكميت ملي، به تمامي كساني كه استطاعت آن را دارند - چه در داخل عراق و چه درخارج آن - مادامي كه به امت اسلامي و دلبستگي دارند - واجبي  شرعي به شمار مي آيد.  بدون ترديد خداوند با اين فرموده اش اين اجازه را به ايشان داده است كه:

     « اذن للّذين يقاتلون بانّهم ظلموا»‌ الحج: 39

         « اجازه دفاع از خود به كساني داده شده استكه جنگ به ايشان تحميل شده و مورد ستم قرار گرفته اند».

            همچنين مسلمانان را اينگونه خطاب قرار داده است كه:

            « و قاتلوا في سبيل الله الذين يقاتلونكم» البقره:190

            « در راه دفاع از دين خداوند با كساني بجنگيد كه با شما مي جنگند».

            اين جنگ از نوع جهاد دفاعي است كه به وجود رهبريتي عمومي (حكومت اسلامي و خليفه مسلمين) نيازي ندارد، و در حد توان با آن اقدام مي شود. از طرف ديگر لازم به يادآوري است كه مقاومت در برابر اشغالگران حق مشروعي است كه معاهدات بين المللي و منشور حقوق بشر سازمان ملل آن را  مورد تأييد قرار مي دهد.

            دوم: جرايم اشغالگران:

            آنچه نظامي هاي بيگانه و اشغالگر عراق مانند بكارگيري گسترده سلاح كشتار جمعي - كه بر اساس ادعاي جلوگيري از استعمال امثال آنگونه اسلحه هاي موهوم كه واقعيت دروغ بودن وجود آن را به اثبات رسانيد وارد عراق شدند- و زير پا گذاشتن فرار داد « ژنو » و ديگر پيمان نامه هاي مربوط به غير نظامي ها در اثناي جنگ و برخوردهايي كه با مأمورين خدمات بهداشتي، اسيران جنگي، بكار گيري سلاح هايي كه به كارگيري آنها از نظر قوانين بين المللي ممنوع مي باشند، ويران نمودن گسترده منازل و ساختمان ها و مساجد و كليساها و ديگر مراكز عبادت، و صنايع زير بنايي، نابودي حرث و نسل، كشتن افراد زخمي در داخل مساجد، جلوگيري از كمك رساني غذايي و دارويي به آسيب ديدگان، بمباران بيمارستان ها و جلوگيري از كار تيم هاي پزشكي از قيام  به مسؤوليت هاي انساني در رابطه با زخمي ها و آسيب ديدگان، كاملا بي سابقه مي باشندو به راستي تمامي آن موارد علامت عاري بر پيشاني كشور هايي است كه آنها مرتكب شده اند.

            اتحاد جهاني علماي مسلمين، تمامي آن حكومت ها را - بدون استثنا - به بازنگري مواضع خود و بازگشت به انسانيت خويش و عقب نشيني فوري - پس از سپردن موقت زمام امور به هيئتي بين المللي و مورد قبول كه كار نظارت بر انتخاباتي آزاد و سالم نظارت كند و بعد از آن مردم عراق اداره امور كشور خويش را بر عهده بگيرند- فرا مي خواند.

سوم: همكاري با اشغال گران

هيچ مسلماني شرعا حق و اجازه ندارد در مقابل مردم و مقاومت محترم عراق بايستد و از اشغالگران حمايت نمايد. زيرا اين كار به معناي همكاري با ايشان در جرم و تجاوزگري و موالاة و مزدوري براي متجاوزان عليه ملت مسلمان و مظلوم است.

در صورتي كه شرايط بعضي از عراقي ها آنان را بكار در ارتش يا نيروهاي پليس وادار مي نمايد، بايد تمامي توان و تلاش خود را براي خودداري از اذيت و آزار هموطنان خويش بكار بگيرند. و در آن صورت لازم است مقاومت شريف عراق از تعرض به ايشان - در صورتي كه با مردم خود نمي جنگند و با دشمن متجاوز همكاري نمي كنند - خودداري نمايند.

چهارم: تذكر به مقاومت

مقاومت كنندگان محترم  در جهاد خود عليه اشغالگران لازم است به احكام شريعت ملتزم باشند،‌و از تعرض به افراد غير نظامي، زنان و كوكان و سالمندان - اگر چه از مليت نيروهاي اشغالگر باشند- خودداري نمايند - مشروط بر اينكه اقداماتي را در ارتباط با تقويت نيروهاي نظامي دشمن صورت ندهند. بويژه چنانچه به اقدامات انساني و اطلاع رساني مشغول باشند. از تعرض به ايشان بايد خودداري شود. زيرا خداوند ما را به جنگ با كساني كه با ما مي جنگند دستور داده و ما را از تجاوزگري بر حذر داشته است.

اگر افرادي از دشمن به اسارت در آمدند در مدت اسارت بايد به خوبي با ايشان رفتار شود،‌ و براي مشخص شدن بيگناه از گناهكار به صورت عادلانه محاكمه شوند و بيگناه آزاد گردد.

همچنين گروگانگيري و تهديد آنان به كشتن براي وادار كردن فشار در جهت رسيدن به هدفي معين جايز نيست. زيرا:

« لا تزر وازرة وزر أخري » فاطر: 18    

«هيچكس بار گناه ديگري را بر دوش نمي گيرد»

    «و لا يجني جان إلا علي نفسه»

   «به غير از مجرم هيچكس ديگري به خاطر او مجازات نمي شود»

هر گاه انساني به آن صورت دستگير شد،‌همچون اسير جنگي است و كشتن و اذيت و آزار او جايز نيست و قطعا بايد آزاد شود زيرا خداوند متعال مي فرمايد:

«فإمّا منّاً بعد و إمّا فداءاً»

«پس از به اسارت درآمدن يا بر ايشان منت نهيد يا در برابر چيزي آزادشان كنيد.»

پنجم: هوشياري مقاومت

مقاومت كنندگان محترم بايد متوجه باشند كه باندها و سازمانهاي متعددي براي تباه نمودن چهره اسلام و اهل ايمان فعاليت دارند و به كارهايي كه در ظاهر مقاومت است ،‌اما در حقيقت چيزي جز تقويت و تداوم اشغالگري و ضايع گردانيدن چهره مقاومت شزيف و محترم نيست و ممكن است تعدادي از آن باندها به سازمانهاي جاسوسي صهيونيستي و جهاني ارتباط داشته باشند لازم است مقاومت شريف ومحترم اقدامات آنان را محكوم و مزدوري و نفوذي بودن ايشان را برملا نمايند بويژه پاره اي از جرايمي را كه آنان مرتكب مي شوند بلافاصله بعد از جرايم و فجايعي وحشيانه از طرف نيروهاي اشغالگر صورت مي گيرند،‌آنان جرايمي  زشت تر و وحشيانه تر را براي سرپوش نهادن و كم رنگ كردن و بدست فراموشي سپردن جرايم غير انساني اشغالگران مرتكب مي شوند.

ششم: توطئه عليه عراق

امروزه عراق در معرض توطئه اي بسيار خطرناك با هدف پاره پاره نمودن ساختار اجتماعي به وسيله تحريك تعصبات مذهبي، ملي و بزرگ كردن نقاط اختلاف، قرار دارد. اما لازم است عراقي ها بدانند كه تمامي آنان ملت واحدي بر حول محور دين و رسالت اسلام و زبان و تمدن عربي و اسلامي هستند و مسئوليت شرعي ايشان ايجاب مي نمايد كه اختلافات خود را كنار بگذارند و براي بيرون راندن اشغالگران و بناي عراقي يكپارچه براي همه اهل آن، صف مشتركي تشكيل بدهند.

هفتم: فلسطين

زخم بزرگي كه در بيت المقدس و اطراف بيت المقدس و سرزمين مبارك فلسطين و پيكر امت اسلامي وارد شده و بيش از نيم قرن است كه از آن خون مي چكد بر مسلمانان در هر كجا كه هستند واجب مي گرداند كه با تمامي انواع جهاد مالي ،‌زباني، قلمي و جاني به حمايت از ايشان بپردازند و تمامي نيروها و سازمانهاي خيرخواه  جهاني را براي محكوم نمودن جرايم صهيونيست ها در حق انسان فلسطيني و خانه و زمين و فرزندان او بسيج نمايند.

هشتم: انتفاضه

انتفاضه مبارك و مقاومت دليرانه مردم فلسطين يكي از حساس ترين صحنه هاي قهرمانانه اين امت در گذشته و عصر حاضر به شمار مي آيد.

بر يك يك ماست كه از هرگونه حمايت ممكن كوتاهي نكنيم حمايت از ملتي كه بخاطر آگاهي عميق و برخورد سنجيده با ديگران و تلاش همه جانبه براي پرهيز از هرگونه تفرقه و شكاف در صف فلسطيني ها در داخل و خارج به راستي شايسته تبريك و ستايش اند.

اتحاد جهاني علماي مسلمين به گرمي دستان خود را در دستان مقاومت تمامي گروههاي فلسطيني - كه قتل و خونريزي داخلي را ممنوع و خط قرمز به شمار آورده - و به خاطر پايبندي به اصول ثابت و خدشه ناپذير اسلامي و ميهني - مي نهد و آن را به گرمي مي فشارد و آنان را به ادامه و تقويت اين روند و موضعگيري تا پيروزي و آزادسازي - به ياري خداوند- فرامي‌خواند

نهم: جنوب سودان

اتحاد جهاني علماي مسلمين با نگراني كامل به رويدادهاي جنوب سودان _كه با هدف پاره پاره نمودن كشور و بريدن شاهرگ حياتي آن صورت مي گيرد _ نگاه مي كند. و طرف هاي نزاع در دارفور را به پذيرش حكميت شريعت الهي و فطري اسلام و حاكم گردانيدن خرد و مصلحت عمومي و گرفتن فرصت از دشمنان سودان - بوسيله خودداري از خون ريزي،‌آرام نمودن اوضاع و خاموش كردن آتش فتنه، تلاش براي حل و فصل مسالمت آميز نزاع از طريق گفتگو و رايزني مستقيم- فرا مي خواند.

همچنين مردم و حكومتهاي عربي و اسلامي را براي حمايت از سودان در جهت از سرگذارنيدن آن محنت و مشكل و بستن راه بر روي در كمين نشسته هايي كه براي ايجاد شكاف در يكپارچگي سودان و بهم ريختگي امنيت و تضعيف ساختار اجتماعي آن تلاش مي نمايند، فرامي‌خواند.

اتحاد جهاني علماي مسلمان بارديگر به اجراي طرح پيشنهادي خود كه قبلا آن را به طرفهاي نزاع - و در رأس آنها حكومت - ارائه داد، فرا مي‌خواند، طرحي كه در آن بخاطر خداوند و دين و الفت و وحدت آنان را به تشكيل كنفرانسي فراگير كه تمامي نيروهاي سياسي، ملي و علما و مشايخ طريقت در آن مشاركت داشته باشند، دعوت نمود. تا در ارتباط با امور مورد نزاع يا مورد اختلاف ميان مردم سودان به تفاهم برسند،‌ و تصميمات آن اجتماع را مبناي مصالحه قرار دهند و حكميتش را بپذيرند.

اتحاد علماي مسلمين پيشنهاد مي نمايد: كشورهايي كه در مورد وحدت سودان احساس مسئوليت مي نمايند و مردم سودان در مورد دعوتشان موافق باشند، دعوت شوند.

همچنين پيشنهاد مي شود كه آن كنفرانس در يكي از دو شهر مقدس مكه يا مدينه، و همراه با خلوص نيت و اراده صادقانه تشكيل شود، و در آن براي تحقق هدف ارزشمند ايجاد آشتي و مصالحه ميان طرفهاي نزاع و اختلاف و ايجاد آشتي ميان اهل سودان و برادران ميهني، بر اساس اطاعت اوامر خداوند و پيامبر(ص) تلاش شود.

دهم: افغانستان

آنچه در افغانستان روي داده  و همچنان ادامه داردتوطئه اي است گسترده عليه دين و ارزشهاي اصيل ملت مسلمان افغانستان، ملتي  كه  علي رغم وعده هاي  اشغالگران همچنان در باتلاق مشكلات دست و پا مي زند.

آن توطئه ها در جهت ادامه و تقويت  نفوذ باندها و مافياي  بين المللي  مواد مخدر و غارت ثروت هاي انساني و مادي ملت مسلمان افغانستان است كه صورت مي گيرند.

بر تمامي مسلمانان در جاي جاي كره زمين است كه در جهت افشاي آن توطئه ها ي خبيث تلاش نمايند و از هيچگونه حمايتي از مردم مجاهد افغانستان دريغ ننمايند.

يازدهم: اوضاع اقليت هاي مسلمان.

 مشكلات و سختي ها و سركوبي هايي كه مسلمانان در بسياري از ممالك جهان از آن رنج مي برند_ براي مثال آنچه كه چندي پيش در تايلند، نپال و قبل از آنها در كشمير و ديگر ممالك روي داد، مي توان نام برد.

بر مسلمانان است كه با قلم و زبان و كمك هاي مادي  از ديگر برادران خود كه به صورت اقليت در ديگر كشورها زندگي مي كنند حمايت نمايند.

همچنين بر مردم مسلمان اقليت در كشور هاي ديگر است كه در رابطه با اقدامات تحريك كننده و گاهي مجرمانه برخي از مسلمانان ناآگاه هوشيار باشند و آن اقدامات را محكوم كنند و در مقابل آنها بايستند.

دوازدهم :اكثريت ساكت

             موضوعي كه جاي  تاُسف دارد اين است كه كشورهاي جهان سوم در ميدان جهاني نمودن عقب افتادگي موفق بوده اند،ازطرفي هم قدرت بزرگي كه سنگ حقوق بشر و  احترام به ويژگي هاي فردي و آزادي بيان را بر سينه مي زند،در حق بسياري از شهروندان خود- ازجمله مسلمانان- بدترين شكل ممكن حقوق و حرمت ايشان را زير پا نهاده و مكالمات تلفني،بسته هاي پستي ايشان را كنترل نموده و قانون مدرك مخفي را براي بازداشت و زنداني نمودن  بسياري از بيگناهان بهانه قرار داده و از همان بهانه براي تبعيد ايشان بهره گرفته است.

             همۀ اين امور چيزهايي هستند اضافه بر سياست هاي زشت و شرم آور بين المللي و زورگويي ، ستمگري و قلدري و معيارهاي دوگانه و... آن كشور .

             اتحاد جهاني علماي مسلمين اكثريت ساكت در آن كشور را به مقابله با اين فساد بر انگيزي حاكمان خود فرامي خواند،و از آنان مي خواهد به فضايل انساني كه تمامي اديان آسماني حامل آنها بوده اند ،متوسل و متمسك شوند .

سيزدهم: ضرورت همكاري همه جانبه

               اتحاد جهاني علماي مسلمين همگان را به مصالحه و همكاري همه جانبه و ايجاد هماهنگي فعاليت هاي رسمي و مردمي امّت اسلامي به ويژه ميان عالمان،متفكران و داعيان و هيئت ها و سازمان ها بر اساس تضمين حقوق،تقويت فضاي آزادي ها ،گسترش پايه هاي مشاركت و التزام كلامي و كرداري به راهكارهاي مسالمت آميز،فرا مي خواند. همچنين آنها را به توجه و تاكيد بر روي نقش علما در اصلاح امور امّت و دعوت به دين خداوند،التزام به ثوابت ديني و ميهني و دفاع و تقويت نقش آنها و بستن راه بر روي كساني كه در كمين نشسته اند ، دعوت مي نمايد.

چهاردهم: اصلاحات

             اتحاد جهاني علماي مسلمين بر روي ضرورت قيام حكومت هاي اسلامي به اصلاح سيستم هاي سياسي،اقتصادي،اجتماعي و روش هاي آموزش و پرورش بر اساس اصول و مباني ثابت شريعت و پايه هاي تاريخي آن و عدم تضاد با ارزش هاي ديني و ميهني و بدون هرگونه  تسليم شدن در برابر فشارها و ديكته كردن هاي خارجي فرا مي خواند.

وآخر دعوانا الحمدلله رب العالمين

رئيس اتحاد جهاني علماي مسلمين: استاد دكتر يوسف قرضاوي

                                    دبير كل : استاد دكتر سليم العوا       

منبع: اسلام آن لاين

مترجم: عبدالعزيز سليمي1383/10/10