موضوع

كاپيتاليسم

سوسياليسم

اسلام

سرمايه از كجا تامين مي شود؟

از طريق خلق پول توسط بانك ها، و ذخيره ي افراد و ذخيره ي شركت هاي بزرگ از درآمد سالانه ي شركت.

دولت از آنچه توليد مي شود و در اختيارش قرار دارد، هر قدر لازم باشد براي سرمايه گذاري بر مي دارد و اگر فشاري لازم است بر مصرف كنندگان است كه كمربند هايشان را صفت تر كنند.

از طريق امر به جلوگيري از اصراف و تشويق به صرفه جويي داوطلبانه و ترغيب به كار زيادتر و توليد بيشتر.

اگر سرمايه گذار پول كم آورد چطور مي تواند آن را تامين نمايد؟

افراد مي توانند پول لازم براي سرمايه گذاري را از طريق قرض و پرداخت ربا تامين نمايند. اين پول هاي قرضي لازم نيست ذخيره ي افراد باشد كه كاري متبلور شده ي پشتوانه ي آن است. مي توان خلق شده ي بانك ها باشد كه بدون پشتوانه و معمولا تورم زاست. 

از باز هم كمتر كردن مصرف مردم و استفاده از ذخيره هاي حاصله. يا قرض كردن از كشور هاي كاپيتاليست.

تنها از طريق مضاربه (شركت با صاحب سرمايه) يا قرض الحسنه (قرض بدون بهره).

مديريت موسسه ي توليدي با كي مي باشد؟

در اختيار صاحبان سرمايه بدون قيد و شرط است.

مطلقا در اختيار دولت است.

در اختيار صاحبان سرمايه بشرطي كه سفيه نباشند. و ضرري به كسي نرسانند.

چه چيزي و چقدر توليد شود؟ به چه كساني و چگونه توزيع گردد؟

مكانيزم قيمت ها در بازار و رقابت آزاد مانند دستي نا مرئي معلوم مي كند چه چيزي و چقدر توليد شود. و محصولات بين صاحبان نهاد هاي توليدي با همان مكانيزم قيمت ها تقسيم مي گردد. هر چيزي اگر اقتصادي باشد توليد مي شود و مانعي در كار نيست.

دولت با برنامه ريزي هاي كلي مركزي تمام چيز هايي را كه بايد توليد شود و مقدارش را، و به تمام كساني كه بايد توزيع شود و ميزانش را تعيين مي نمايد.

تراضي طرفين متعاملين تحت نظارت اخلاق اسلامي منبعث از اوامر و نواهي الهي تنظيم كننده ي قيمت هر چيز و كم و كيف توليد و توزيع آن است. بازار بي غل و غش و قانون عرضه و تقاضا ابزار كار هستند. همه ي چيزهاي حلال را مي شود توليد كرد و با شرايط شرعي مي شود توزيع نمود.

دخالت دولت در اين زمينه چقدر است؟

دولت در كارهاي توليد و توزيع مطلقا دخالت نمي كند.

دولت در كارهاي توليد و توزيع صد درصد دخالت مي كند.

دولت فقط ناظر بر مشروع و مشروط بودن توليد و توزيع است كه مقرراتش در شريعت اسلام تعيين شده.

از توليدات چه مقدار مصرف و چه مقدار ذخيره شود؟

فرد فرد مردم در اينكه چقدر از در آمدشان را خرج و چقدر ذخيره كنند مختارند. در حالي كه ذخيره كنندگان را با دادن بهره تشويق مي كنند مصرف كنندگان را با تبليغات راديو و تلويزيوني، كارت هاي اعتباري و اجناس قسطي به حد اصراف مي كشانند.

تعيين مقدار مصرف و اجناس مصرفي با صوابديد و در اختيار دولت است.

فرد فرد مردم در ميزان مصرف و ذخيره كردن درآمد خود مختارند. ولي شعار «نه اسراف كنند و نه خست به خرج دهند» سر مشقشان است.

بر ذخيره هايي كه سرمايه گذاري مي شود  مالياتي تعلق مي گيرد؟

از  در آمدي كه به مصرف توسعه ي كارهاي توليدي و سرمايه گذاري مجدد برسد، ماليات بسيار كمتري وصول مي گردد.

معمولا بجز اشخاص استثنايي كسي درآمدي اضافه بر مخارجش ندارد كه ماليات بپردازد.

از درآمد افراد صرف نظر از اينكه خرج شود يا سرمايه گذاري گردد، به يك ميزان زكات وصول مي گردد.

آيا به سرمايه سودي تعلق مي گيرد؟

به سرمايه سود ثابتي به نام بهره و يا سود متغيري به نام نفع تعلق مي گيرد. در محاسبات سود دهي كار توليدي، بهره ي پول با نرخ رايج در بازار عامل تعيين كننده اي است. و از اين رو غالبا ترمز كننده اي بسيار قوي محسوب مي شود.

به سرمايه از نظر تئوري سودي تعلق نمي گيرد. ولي عملا  كليه ي مخارج روزانه ي دولت و سرمايه گذاري هاي جديد دولت سوسياليستي از توليدات برداشته مي شود. و هيچگاه  تمام منافع موسسه به كارگران و دست اند كاران موسسه ي مربوطه تعلق نمي گيرد و در واقع خيلي بيش از سرمايه ي متعارف از توليدات به خزانه ي دولت مي رود.

به سرمايه هيچگونه سود ثابتي به نام بهره تعلق نمي گيرد. يعني ربا حرام است. ولي سرمايه بعد از شركت مستقيم در كار توليدي، و قبول كليه ي ضرر ها و مخاطرات احتمالي و حفظ رضايت همه ي دست اندر كاران، سودي متغير به نام نفع مي برد. در محاسبات سود دهي كارهاي توليدي، بهره ي پول صفر است و از اين رو براي سرمايه گذاري مشوقي بسيار قوي است.